Zaburzenia błędnika – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

23 listopada 2022

Co to jest błędnik?

Błędnik jest elementem ucha środkowego i składa się z części kostnej, wypełnionej jamami i kanałami oraz części błoniastej, złożonej z kanału ślimakowego i aparatu odpowiadającego za równowagę. Ten niewielki narząd pełni bardzo ważne funkcje związane z naszym zmysłem słuchu i poczuciem równowagi. Jeśli wszystkie elementy błędnika działają poprawnie, mamy komplet informacji o ułożeniu naszego ciała i jego położeniu w przestrzeni. Gdy praca tego delikatnego i skomplikowanego mechanizmu ulega upośledzeniu, doświadczamy problemów ze słuchem i równowagą ciała.

 

Zaburzenia błędnika

Zaburzenia błędnika są zwykle konsekwencją powikłań infekcji w obrębie ucha wewnętrznego lub środkowego. Przyczyn problemów z błędnikiem może być jednak więcej, łączą je podobne objawy. Dowiedz się więcej na temat zaburzeń błędnika, ich diagnostyki i leczenia.

O tym, że mamy błędnik i jak ważnym jest on narządem dowiadujemy się dopiero wtedy, gdy zaczynamy odczuwać skutki jego nieprawidłowej pracy. Objawy zaburzeń błędnika są bowiem dość nieprzyjemne.

salve-wpis-zaburzenie-blednika-1200x800.jpg

Przyczyny zaburzeń błędnika

Istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować zaburzenia pracy błędnika. Do najczęstszych należą infekcje ucha środkowego/wewnętrznego oraz różnego rodzaju urazy głowy. Jeśli chodzi o stany zapalne błędnika, to mogą być one spowodowane infekcjami ucha na tle bakteryjnym, wirusowym (wrodzonymi lub nabytymi), a w rzadkich przypadkach także zakażeniami grzybicznymi i pierwotniakowymi (toksoplazmoza).

Częstą przyczyną problemów z błędnikiem jest także choroba lokomocyjna (kinetoza), odczuwana przez wiele osób w środkach transportu. Podstawą problemu jest tu brak zgodności pomiędzy wzrokowym, subiektywnym postrzeganiem ruchu za oknem, a sygnałami, które odbierane są przez błędnik. Zazwyczaj objawy choroby lokomocyjnej ustępują po zakończeniu podroży i nie wiążą się z powikłaniami.

Rzadką przyczyną problemów z błonnikiem jest choroba Meniere’a, w przebiegu której w błędniku błoniastym gromadzi się nadmierna ilość śródchłonki. W konsekwencji następuje wzrost ciśnienia cieczy w tej części ucha i błędne odbieranie sygnałów przez zakończenia nerwowe przedsionka błędnika.

Warto pamiętać również, że funkcjonowanie błędnika oraz sprawność układu równowagi i układów czuciowych pogarsza się wraz z wiekiem. W przypadku osób w podeszłym wieku, to właśnie starcze zanikowe zmiany w błędniku są najczęstszą przyczyną problemów z błędnikiem, objawiających się utratą równowagi, zawrotami głowy i w konsekwencji upadkami.

Zaburzenia błędnika – objawy

Jednym z pierwszych, a zarazem najbardziej charakterystycznych objawów zaburzeń błędnika są zawroty głowy. Mają one zwykle nagły i napadowy charakter. Pojawiają się w bardzo różnych sytuacjach, najczęściej podczas wstawania (szczególnie rano) i pochylania się, ale doświadczyć można ich również leżąc czy siedząc, niezależnie od tego, czy mamy otwarte czy zamknięte oczy. Długo utrzymujące się zawroty głowy mogą wywoływać dotkliwe bóle głowy, a te z kolei jeszcze bardziej nasilają mdłości i w konsekwencji mogą wywoływać wymioty.

Zaburzenia błędnika na tle choroby Meniere’a objawiają się dodatkowo uczuciem rozpierania w uchu i natarczywym szumem. W przebiegu tej choroby charakterystyczna jest postępująca utrata słuchu i nasilający się oczopląs, czyli nagły ruch gałek ocznych przy zmianie pozycji.

 

Diagnostyka zaburzenia błędnika

Każdy ból ucha, szczególnie połączony z wysoką temperaturą oraz nawracające zawroty głowy wymagają szybkiej konsultacji lekarskiej. Infekcja ucha środkowego/wewnętrznego może bowiem dawać powikłania i pozostawić trwałe następstwa. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, mogących wskazywać na infekcję ucha lub zaburzenia błędnika, należy udać się do laryngologa. Czasem potrzebna jest również konsultacja z neurologiem.

Do metod diagnostycznych umożliwiających rozpoznanie zaburzeń błędnika należą:

  • tomografia komputerowa,
  • rezonans magnetyczny,
  • próby błędnikowe, polegające na ocenie narządu równowagi,
  • badanie audiometryczne, czyli badanie słuchu,
  • elektronystagmografia i videonystagmografia, czyli badanie potencjałów elektrycznych w czasie oczopląsu.

 

Leczenie zaburzeń błędnika

Leczenie problemów z błędnikiem zależy przede wszystkim od rodzaju przyczyn zaburzających jego pracę. Stosowana jest terapia farmakologiczna, a w uzasadnionych przypadkach interwencja chirurgiczna, rehabilitacja i wykonywanie zalecanych ćwiczeń. W fazie ostrej stosowane jest leczenie objawowe zmniejszające zawroty głowy i odruchy wymiotne.