Urodzony 8 VI 1947 r, w Heppenheim pod Frankfurtem n. Menem. Studiował w krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, od 1975 r członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Od roku 1971 projektuje plakaty teatralne, filmowe, reklamowe, druki akcydensowe, znaki graficzne, okładki płytowe, kalendarze, pocztówki, programy teatralne, reklamy, znaczki pocztowe, a także animowane czołówki programów telewizyjnych. Czynnie uprawia rysunek satyryczny i ilustrację książkową. Współpracuje z wydawnictwami w RFN: Pestalozzi Verlag, Harenberg Verlag, Hahn Film AG. Wydał serię 30 pocztówek i 10 plakatów autorskich. Projektował scenografię, dekoracje i kostiumy do teatrów dramatycznych i przez szereg lat wykonywał oprawę graficzną Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie. Zaprojektował komplet postaci do pełnometrażowego filmu rysunkowego "Dawid i Sandy". Jego wieloletnia współpraca z licznymi czasopismami zaowocowała tysiącami ilustracji i okładek. W latach siedemdziesiątych prace Edwarda Lutczyna regularnie ukazywały się w satyrycznym magazynie "Pardon" (RFN). Prezentowano je również w rocznikach "Graphis Posters", "Graphis Annual" a także w "Modern Publicity". Miał ponad 60 wystaw indywidualnych, brał udział w ponad 120 zbiorowych w kraju i zagranicą. Za dotychczasową działalność artystyczną otrzymał wiele nagród i wyróżnień, międzynarodowych i krajowych. Wielokrotny laureat Złotej, Srebrnej i Brązowej Szpiki.
Jeden z najlepszych twórców reklamy w Polsce, współwłaściciel i prezes agencji reklamowej PZL. Urodzony w środku mroźnej zimy jednego z lat 50-tych. Do przedszkola nie chodził, do szkoły podstawowej już tak i, ponieważ w tym samym dużym budynku znajdowało się liceum im. Jana Zamoyskiego, w odpowiednim momencie przeszedł tam przez salę gimnastyczną i już został na następne 4 lata. Po maturze poszedł w przeciwnym kierunku, to znaczy już nie na południe, a na północ – Krakowskim Przedmieściem do bram Uniwersytetu Warszawskiego i na wydział filologii angielskiej, a potem skarpą w dół – do Instytutu Lingwistyki Stosowanej. Po pięciu latach te okolice wydały mu się już na tyle znajome, że postanowił poznać zupełnie inne i znalazłszy się w USA przypadkowo, został tam na następne 10 lat z tak zwanym hakiem. Hakiem okazał się przyjaciel z dzieciństwa, który w końcu ściągnął go za pomocą wszelkich perswazji z powrotem do kraju. Porzucił karierę amerykańską, rozwijającą się w rozmaitych kierunkach: kelnerstwo, księgarstwo, handel detaliczny, Departament Stanu. Zajął się reklamą – przez kilka lat w agencji Grey, a od 1999 roku do dzisiaj, we wspólnie z owym przyjacielem założonej PZL. Lubi jeździć na nartach, pływać z zabawkami i bez, ćwiczyć tai chi z kolegami lub bez. Ma żonę i trójkę dzieci.
Urodzona w 1961 roku w Warszawie, ukończyła Filologię Polską i Historię Sztuki na
Uniwersytecie Warszawskim. Pierwsze dziennikarskie kroki stawiała w Radiu Solidarność,
a potem w Esce, gdzie była prezenterką i Dyrektorem Programowym. Później trafiła do
Nowej Telewizji Warszawa, w której prowadziła autorski program "Fotel", a następnie do
Radia Zet, gdzie byłą autorką audycji "Bulion". Pisała także do "Gali". Karierę
telewizyjną zaczynała w TVP1, gdzie była współautorką takich programów, jak: "Goniec",
"Tylko w Jedynce" oraz "Bohaterowie, skandaliści i inni". W Jedynce prowadziła również
talk-show "Szpila". Potem przeniosła się do TVP2, gdzie była gospodynią magazynu
"Konsument" oraz w duecie z Marcinem Prokopem "Podróży z żartem", "Pytania na
śniadanie", "Śniadania z Dwójką" oraz cyklu koncertów "Hity na czasie". Od września
2007 roku związana jest z TVN, gdzie razem z Prokopem prowadzi poranny program "Dzień
Dobry TVN", prowadziła też show naukowe "Clever - widzisz i wiesz". Dorota Wellman
brała udział w polsatowskim programie rozrywkowym "Show!time", który ze względu na
jeden z występów - zbojkotowała. Od 2006 roku jest członkiem Partii Dobrego Humoru.
Foto: TVN / Krzysztof Dubiel
Urodzona w 1968 roku, studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Kuratorka wystaw, m.in. Andrzej Wróblewski. Retrospektywa (Zachęta, 1995), Panoptykon. Architektura i teatr więzienia (Zachęta, 2005), Katarzyna Kozyra. Casting (Zachęta, 2010). Aktywna uczestniczka życia kulturalnego, m.in. Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej i Obywateli Kultury. Od 2010 roku dyrektor Zachęty Narodowej Galerii Sztuki oraz komisarz Pawilonu Polonia na Biennale w Wenecji.
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Malarz i fotograf wystawiający w galeriach i muzeach sztuki nowoczesnej, między innymi w Krakowie, Barcelonie, Pekinie i Szanghaju. Laureat nagrody Joana Miró w 1984 roku i nagrody National Geographic. Pisze również scenariusze filmowe. Od 1999 roku współtwórca, współwłaściciel (wraz z Kotem Przyborą) i dyrektor artystyczny agencji reklamowej PZL Sp. z o.o. Wcześniej pracował dla agencji Bassat, Ogilvy & Mather w Barcelonie i dla polskiego oddziału agencji Grey w Warszawie. Autor i reżyser ponad 1000 filmów reklamowych. Syn Xymeny Zaniewskiej – scenografki, architektki i projektantki mody.